کلمه – سید حامد آرین: امروز حرم حضرت معصومه سلام الله علیه در سی و چهارمین سالگرد انقلاب اسلامی شاهد حضور گروه “خودسر” سازماندهی شدهای بود که با پرتاب مهر نماز و نعلین به سوی جایگاه سخنرانی رییس مجلس
مانع از ادامه صحبتهای او شدند.
طی سالهای گذشته اماکن مذهبی و مقدس بارها و بارها شاهد حریم شکنی و هتک حرمت گروهی بوده است که همواره از آنان به عنوان خودسر یاد می شود. همان گروهی که با داشتن عکس هایی از رهبری در دست، خود را پیروان آیت الله خامنهای می دانند و به خود اجازه می دهند حریم هر مکان مقدسی را شکسته و با شعارهایی برخاسته از سخنان رهبری مانع از سخنرانیها شوند و مسئولان کشور را مورد بیحرمتی قرار دهند.
این گروه امروز در حرم مقدس حضرت معصومه، در شهری که مرکز تشییع خوانده می شود، در حالی با “مهر” که مظهر قداست و عبودیت مومنان است و با شعارهای مرگ بر خواص بیبصیرت به سخنران حمله کردند که چندی پیش نیز در لیالی مبارکه قدر، با پرتاب بطری آب و شعارهای مرگ بر ضد ولایت فقیه و مرگ بر خواص بیبصیرت، در عزیزترین نقطه خاک ایران برای شیعیان، یعنی حرم مطهر امام رضا، مانع از سخنرانی ناطق نوری رییس دفتر بازرسی رهبری شدند.
این حوادث در زمانی اتفاق می افتد که رهبری ظاهرا بارها بر لزوم آرامش در کشور تاکید کرده و کسانی که به هر صورتی آرامش را بر هم بزنند خائن خوانده است. هرچند تاکنون بارها از سوی آیت الله خامنهای در سخنرانی های مختلف نسبت به عملکرد این گروهها و اعمالشان انتقاداتی مطرح شده است، اما روند کلی نشان از آن دارد که آنان بدون حمایت کانونهای قدرت هم اقدامی انجام نمی دهند.
گروه صد نفری که امروز در حرم حضرت معصومه شعارهای “سلام بر بهار” را در دست داشتند، بیشباهت به همان صد نفری نیستند که روز گذشته به فرودگاه رفتند و از احمدی نژاد و مشایی استقبال کردند و سلام بر بهار سر دادند. همان سلامی که امروز احمدی نژاد در آخر سخنرانیاش به “بهار” داد و وعده کرد که باز سخنانی را با مردم در میان می گذارد، و به خاطر سکوتش هم بر رهبری منت گذاشت.
این نیرو که روزی ابراهیم یزدی از آنان به عنوان “فرانکشتاین”* ها
نام برد، برای مردم ایران چهره ناآشنایی هستند. همان کسانی که روزی توسط صاحبان قدرت ایجاد و هدایت و حمایت شدند و هر چه خواستند کردند، و حالا کار را به آنجا رسانده اند که در حرم حضرت معصومه هم مهر نماز، و نعلین را که نشان روحانیت است، به سمت سخنران پرتاب می کنند و قادرند مجلس بزرگداشت “انقلاب اسلامی” به تعطیلی می کشانند.
اینها که دیگر همه می دانند ساخته و پرداخته کانونهای قدرت اند، بارها به مجالس سخنرانی و تجمعات حمله کرده و خسارتهای بیشماری برای کشور به همراه داشته اند، اما تا وقتی که کار به خودشان نرسیده بود، امثال همین رییس مجلس نیز رفتارهای آنان را احساسات پاک و مردمی می خواندند و کسی برای مقابله با این آفت که به جان کشور و انقلاب افتاده است، عزمی جدی نداشت؛ بلکه بدتر، این گروه ها به عنوان اهرمی برای بیرون کردن رقیب از آن استفاده می شدند، تا جایی که امروز حتی رییس مجلس هم در شهری که نماینده اول آن است، اجازه سخنرانی نمی یابد.
این نیروها همان افرادی هستند که نه حریم می شناسند و نه حد. هر جا لازم باشد به میدان می آیند و به آرامی به خانههایشان باز می گردند. کسی را یارای مقابله با آنان را نیست. حتی اگر پایشان به حبس هم برسد، آنقدر حامی و پشت دارند که همچون سعید عسکرها و سعید تاجیکها بعد از چند روز از زندان آزاد می شوند و مورد تقدیر و تمجید قرار می گیرند. این افراد در سالهای گذشته هر چه خواسته اند کرده اند و از یک مصونیت آهنین برخوردار بوده اند و کسی هم متعرض آنها نبوده است.
این نیروی خودسر، همان است که می تواند در کوتاه مدت در مقابل خانه سردار جنگ، حسین علایی تجمع کند و از همه حصارهای امنیتی شهرک متعلق به سپاه هم عبور کند. می تواند به جماران برود، در حسینیه امام را بشکند و با فریاد و هیاهو به میان عزاداران یورش برد.
این گروه همانها هستند که هم وقتی از دیوار سفارت بریتانیا بالا می روند کسی را یارای مقابله با آنها را نیست و هم آن زمان که در مرقد امام خمینی، حتی حریم صاحبخانه را نمی شناسند و مانع سخنرانی نوه وی می شود.
خودسرها، که در واقع خیلی هم سر خود کاری نمی کنند، آرام و بیصدا هماهنگ می شوند، بر موتورهای یک رنگ و یک مدل سوار شده و گاه کتابفروشی به آتش می کشند و گاه در مقابل در خانه علما و مراجع صف می کشند. نیروی انتظامی را هم یارای رویارویی با آنها نیست. امروز هم مثل همیشه عکس هایی از آیت الله خامنه ای و احمدی نژاد در دست داشتند و با شعار حمایت از رهبری و رییس دولت، حریم حضرت معصومه را شکستند.
پس از این همه سال از حضور خودسرها! که یک روز تیر بر پیشانی سعید حجاریان زدند و دیگر روز مردم پرسشگر ”رای من کجاست؟” را در خیابانها به خون غلتاندند، یک روز به بیت آیت الله منتظری حمله کردند و روز دیگر در دفتر آیت الله صانعی قرآن پاره کردند و شیشه شکستند. همانها که به مقبره علما و مراجع هم رحم نکردند و به آرامگاه پدر سیدمحمد خاتمی هم سنگ پراکنی کرده بودند. همان کسانی که به حسینیه آیت الله دستغیب آتش گشودند، این روزها هم حتی به ائمه و فرزندان آنان هم رحم نمی کنند و پس از حمله به حسینیه و مسجد و بیت علما به حرم امام هشتم و خواهر ایشان می روند و با شعار حمایت از رهبری حریم شکنی می کنند و کسی را یارای مقابله با آنان نیست.
سکوت در برابر حرمت شکنیهای این گروه، کار را به اینجا رساند که حالا تولیت آستان حرم خطاب به آنان بگوید “ای امیدهای دل رهبری، گوش به فرمان او حرکت کنید”! آیا به راستی این گروه خودسر صد نفره که نماد تخریب و توهین و هتک حرمت است، امیدهای دل رهبری هستند؟ آیا حریم شکنی و سخنرانیهای ناتمام بخشی از پروژه حمایت از رهبری است؟ از سخنرانی ناتمام سیدمحمد خاتمی در شب عاشورای حسینی در حسینیه جماران تا سخنرانی ناتمام علی لاریجانی در سالگرد انقلاب اسلامی تنها سه سال گذشته است و گویی همانگونه که فرانکشتاین عاقبت خالق خود را به آتش کشید، خیلی دیر نیست که سخنرانی خیلیهای دیگر هم ناتمام بماند. کسی چه می داند شاید سخنان رهبری باشد که بار دیگر ناتمام می ماند و فرانکشتاینها هستند که همه جا را به آتش می کشند.
* فرانکشتاین شیمیست (کیمیاگر) انگلیسی ای بود که به دنبال کشف مادهای بود که به یک مرد عادی بدهد و او به یک غول تبدیل شود و سپس دارویی بدهد که به حال عادی برگردد. او در این کار خود موفق شد. دارویی ساخت که به همراه مستخدم آزمایشگاه به بانک می رفت و آن را به او می داد و او می خورد و به یک غول فرمانبر و مطیع ارباب تبدیل می شد و به دستور ارباب بانک را می چاپید، رقبا را می کشت و هر کار لازم بود انجام می داد و سپس قرص دوم را می داد و می خورد و غول به شکل عادی بر می گشت. اسکاتلندیارد هم مبهوت از اینکه این چه پدیدهای است که در وسط شهر لندن غولی پیدا می شود، دزدی و قتل می کند و سپس ناپدید می شود. کیمیاگر توانست رقبا و حریفان را از سر راه بردارد. ثروت خوبی به چنگ آورد. اما در یک نوبت غول حاضر نشد قرص دوم را بخورد و به حال عادی برگردد. کیمیاگر را کشت، آزمایشگاه را آتش زد و خود نیز در میان آتش سوخت.
